افسر روس گفت که نه به شرق بروید و نه غرب . بعد به نقطه ای نامعلوم اشاره کرد: "  Isn't that a town over there?" و یهودی های جان به در برده از حمامهای گاز و کوره های آدم سوزی، حرکت کردند به سوی آزادی. پایان خوش فیلم "فهرست شیندلر" اما  آغاز تلخ قصه دیگری بود؛ آن نقطه نامعلوم خارج از کادر اسپیلبرگ را دیگر همه می شناسیم .

غزه را ریخته اند در هاون و می کوبند اما فلسطینی ها ویلیامز ندارند که نت بنویسد برایشان، آرشه ها برایشان روی پیکر ویالونها ضجه نمی زنند. بیت حانون و رفح فیلم نمی شوند، اسکار هم نمی گیرند. خان یونس فوقش پرده ای می شود توی دستان جویای ثواب نمازگزاران روز جمعه و از دانشگاه تهران تا کمی آن سو تر حمل می شود که غیرت ملت همیشه در صحنه ما به فرموده گل کرده است و صدای گزارشگران تلویزیون ما را با تاثری مصنوعی می لرزاند. غزه دکمه پاور ریموت کنترل تلویزیون های ماست که خاموش می شود،فراموش می شود.

آ ش و ی ت س همین غ ز ه است اما فهرست شیندلری در کار نیست.